T.C.YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ
E. 2003/6890 K. 2004/1337
T. 16.2.2004

KARAR : Davacı vekili, 1985 yılından beri gıda sektöründe faaliyet gösteren müvekkilinin, piyasada tanınmış marka statüsünde olan Pınar markası adı altında pekçok ürünü bulunduğunu, davalının müvekkili adına 21.05.1985'den beri tescilli olan "Pınar Yem" markası ile iltibas yaratacak şekilde "Umtaş Pınarcık Yem", "Pınar Yem Umtaş", "Pınar Umtaş", "Pınar Un" gibi ibareleri ürünlerinin ambalaİlarında, tabela ve araçlarında kullandığını ileri sürerek haksız rekabet ve markaya tecavüzünün tespit ve men'ine, sonuçlarının ortadan kaldırılması için tüm tedbirlerin alınmasına, haksız rekabete konu mamul ve reklam malzemelerinin toplatılmasına ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, müvekkilinin ticaret ünvanını 1986 yılında tescil ettirerek o tarihten beri Umtaş Pınar markası adı altında un ve yem ürettiğini ve Malatya çevresinde pazarlandığını, bu gerçek karşısında davacı iddialarının geçersiz olduğunu, markaların karıştırılma ihtimali olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hakkında tanınmışlık kararı bulunan davacıya ait tescilli markanın baskın ve tanıtıcı sözcüğü olan Pınar ibaresinin, davalı tarafından izinsiz olarak tescil tarihinden sonra üretilip satılan un ve yem ürünlerinde marka gibi kullanılmasının, fabrika üzerinde işletme adında ve ticaret unvanında tanıtıcı ve baskın ek olarak yer verilmesinin TTK.nun 56-57 maddeleri gereğince markaya tecavüz suretiyle haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle davalının, davacıya ait tescilli markaya tecavüzünün tespiti ve haksız rekabetinin men'i ile haksız rekabete konu mamullerin reklam ve malzemelerinin toplatılmasına, üretim ve satışının önlenmesine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.200.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.2.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
   
   

2016-11-05T22:49:56+00:00 22/06/2008|Categories: Marka Hk. Yargıtay Kararları|
Önceki yazıyı okuyun:
2000/5469 TANINMIŞ MARKA İSPATI

T.C. YARGITAY 11.Hukuk Dairesi E:2000/2154 K:2000/5469 T:13.06.2000 • TANINMIŞ MARKA İSPATI ÖZET: Tescile itiraz eden dava dışı firma, dünya çapında...

Kapat